شهرنشيني از ديدگاه جامعه شناسي

 

شهرنشيني از ديدگاه جامعه شناسي

 

از هزاره چهارم شهرنشيني بوجود مي آيد و به معناي واقعي مي باشد

 

(آغاز شهرنشيني ) كه در سومر و مصر و ايلام (شوش)اوج تكامل

 

خود را مي پيمايد گوردن چايلد معتقد است كه در سومر بوجود

 

آمده و به اوج خود رسيده است او جزءباستانشناساني است كه تابع

 

مكتب نشر است كه از يك مركز فرهنگ به جاهاي ديگر منتشر

 

گرديده است .

 

فرهنگ ايران باستان

فرهنگ ايران باستان

 

انسانهاي اوليه از نظر اجتماعي بيابان گرد بوده و فرهنگ آنها بيابانگردي

 

بوده است و از لحاظ اقتصادي انساني شكارگر و صياد و در كل جمع

 

آورنده غذا بوده است .انسان در دوره پالئولتيك دائم در حركت بوده و

 

بدنبال شكار بوده است و از شكار خود زندگي را مي گذرانده و از

 

لحاظ فنون و ابزار كه جز فرهنگ آنها  بوده است  كشف شده است.

 

آشولين مكاني است در فرانسه كه ابزار سنگي از آنجا كشف شده

 

است .

 

سرزمين ايران از ديدگاه مطالعات باستان شناسي

سرزمين ايران از ديدگاه مطالعات باستان شناسي

 

ازنقطه  نظر محدوده سياسي ايران به آن قسمت از جهان خاكي

 

اطلاق مي گردد كه از طرف شمال محدود است به كشور هاي

 

آذريايجان و ارمنستان و تركمنستان و از مشرق به افغانستان و

 

پاكستان و از جنوب به درياي عمان و خليج فارس و از مغرب به

 

عراق و تركيه .